Çankaya Belediyesi Esat Çankaya Evi’ne daha önce kısa bir atölye gerçekleştirmiştim, değerli öğretmenlerimizin ricası ve davetiyle 6-7-8. Sınıflara üç ayrı oturumla şimdi uzun yaptık o atölyeleri. Başka planladığımız eğitimler de var.

İletişim,
Şiddetsiz İletişim,
Akran zorbalığı,
Güvenli Dijital Alan,
Beden, Rıza, Onay

kavramlarını oyunsu bir atölye çalışması ile aktardım.

Çocukların yazdıkları, anlattıkları hep düşündürücü. Duyulmaya, paylaşmaya ihtiyaçları var. Yaratıcı süreçlerle bilgilerin kalıcı olmasını sağlamak, onlarla o dili kurabilmek için de bizim hep öğrenmemiz gerekiyor.

Çocuklar en çok okulda öğretmenlerin, evde ebeveynlerin kendilerine sürekli “bağırdıklarını, iletişimlerinin artık bu olduğunun, yetişkinlerin hem kendilerinin hem de herkesin bedenleriyle dalga geçtiklerini ve bunların hepsinin de artık arkadaşlarının arasında da normalleştiğini” ifade ettiler.

Çocukların başta evde kendilerini ifade edecek, güvenli bir çatıya ihtiyaçları var. Tıpkı bunu okuyan her biriniz gibi.

Ufak bir çalışma belki, ama en azından atölyeme katılan her çocuk artık bunun adını, ne yaşadığını, nereye başvurabileceğini, dijital alanda karşılaştıkları “sağlıksız ve riskli” olanın ne olabileceğini düşündüler.. Nereye başvurup, kimlere ulaşabileceklerini öğrendiler..

Dilerim hiç ihtiyaçları olmaz..

Kalbimle sevgiler
❤️